tag:blogger.com,1999:blog-88137725751596503382011-09-02T07:26:47.484-07:00&nbsp;&nbsp;&nbsp;ಹೀಗೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಇದ್ದಾಗ ನನ್ನೊಳಗೊಬ್ಬ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತಾಡಲು ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತರೆ ಮನಸ್ಸು ಬಾವುಕವಾಗಿ,ಇಡೀ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಮಲೊಂದು ಆವರಿಸಿ ಹೊಸದೊಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲಿದ೦ತಾಗುತ್ತೆ. ಈ ಮಧುರ ಸುಖಾನುಭವಗಳನ್ನು ಬುದ್ಡಿಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ಶಬ್ದಗಳಾಗಿಸಿ ಪೋಣಿಸುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. <BR><BR>ನನ್ನ ಒಳಮನಸ್ಸಿನ ತುಡಿತಗಳಿಗೆ E-ಲೋಕದಲ್ಲೊಂದು “ಹೃದಯ ಮಿಡಿತ”.Yogesh Bhathttp://www.blogger.com/profile/14376021890735339799noreply@blogger.comBlogger51100tag:blogger.com,1999:blog-8813772575159650338.post-58176347288692425112008-09-25T23:56:00.000-07:002008-09-26T00:02:12.700-07:00ಬೇಸರವೆನಿಸುವುದೋ ಇನಿಯಾ<br />ನಿನ್ನಯ ದನಿಯನು ಕೇಳದ<br />ಬೆಳಗೇ ಬೇಸರವೆನಿಸುವುದೋ....<br /><br />ಉರೋರ ದಿಬ್ಬದ<br />ಕಲ್ಲಿನ ಸುತ್ತಲು ಹಸಿರೆಲೆ<br />ಚಿಗುರಿಹುದೋ ಇನಿಯಾ<br />ಹಸಿರೆಲೆ ಉಸಿರಲಿ<br />ನಿನ್ ನಗು ಇರದಿರೆ<br />ದಿಬ್ಬದ ಹುಲ್ಲಿನ<br />ಹಾಸೇ ಬೇಸರವೆನಿಸುವುದೋ....<br /><br />ಹಿತ್ತಿಲ ಮರೆಯ<br />ಗುಟ್ಟಿನ ಜಾಗದಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ<br />ಹಬ್ಬಿಹುದೋ ಇನಿಯಾ<br />ಮಲ್ಲೆಯ ಮೂಡಿದ<br />ನನ್ನೀ ಅಂದವ<br />ನೋಡಲು ಬರದಿರೆ<br />ಮಲ್ಲೆಯ ಮೊಗವೇ ಬೇಸರವೆನಿಸುವುದೋ....<br /><br />ಚಿಗುರಿದ ಮಾಮರದೊಳಗಿನ<br />ಗೂಡಲಿ ಕೋಗಿಲೆ<br />ಕುಳಿತಿಹುದೋ ಇನಿಯಾ<br />ಕೋಗಿಲೆಯಂತೆ ನಾನೂ ಹಾಡುವೆ<br />ನೀ ಆಲಿಸ ಬರದಿರೆ<br />ಕೋಗಿಲೆ ದನಿಯೇ ಬೇಸರವೆನಿಸುವುದೋ....<br /><br />ನನ್ನೊಡಲೊಳಗೆ<br />ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ನಿನ್ನ<br />ನೆನಪೇ ಕಾಡಿವೆಯೋ ಇನಿಯಾ<br />ಪ್ರತಿ ನೆನಪಿನ ಉಸಿರಿಗೂ<br />ಭರವಸೆ ಚಿಮ್ಮಿಸಿ ನನ್<br />ಜೀವದೊಳ್-ಜೀವವ ಬೆರೆಸದೆ ಹೋದರೆ<br />ಈ ಜೀವನವೇ ಬರಿ ಬೇಸರವೆನಿಸುವುದೋ ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8813772575159650338-5817634728869242511?l=yogeshbhat.blogspot.com' alt='' /></div>Yogesh Bhathttp://www.blogger.com/profile/14376021890735339799noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8813772575159650338.post-45206156599888178452008-07-29T22:02:00.000-07:002008-07-30T07:45:25.226-07:00ಜೋಗದ ಸಿರಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ<br /><br />ಧರೆಯ ಝರಿಯ ಸೊಬಗಿನಲ್ಲಿ<br />ಕಾನಿನಂಚ ಹಸಿರಿನಲ್ಲಿ<br />ಬೇಳೆ ಕಾಳು ಅಡಿಕೆ ನೆಟ್ಟು<br />ಹುಲ್ಲ ಸೂರ ಮನೆಯ ಮಾಡಿ<br />ಬದುಕು ತಾನೆ ಸುಖಿಸುತಿರಲು<br />ಮನೆಯು ಮುಳುಗೋ ಸುದ್ದಿಯೊಂದು<br />ಊರ ತುಂಬಾ ಹರಡಿತು<br />"ಜೋಗದ ಬೆಳಕು" ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಕಣ್ಣ ತೆರೆಯಿತು.<br /><br />ಜೋಗದ ಸಿರಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ!!!<br /><br />ಬಿಡದೆ ಬರುವ ಮಳೆಯ ನೆರೆಗೆ<br />ಗಗನ ಚುಂಬಿ ಒಡ್ಡನೊಡ್ಡಿ<br />ಬಿರನೆ ತುಂಬೋ ನೀರಿನಲ್ಲಿ<br />ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಪೈರ ಜೊತೆಗೆ<br />ಬದುಕೋ ಆಸೆ ಮುಳುಗುತಿರಲು<br />ಜನರ ಆಕ್ರಂದನ ಮುಗಿಲ ಮುಟ್ಟಿತು.<br />ತಾನೇ ನೆಟ್ಟ ಸಸಿಯನಪ್ಪಿ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟ<br />ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರು ಅಲ್ಲೇ ಹಾಗೆ ಉಳಿಯಿತು.<br /><br />ಜೋಗದ ಸಿರಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ!!!<br /><br />ಕಷ್ಟನೆಲ್ಲಾ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು<br />ಊರ ಬಿಟ್ಟು ಊರ ದಾಟಿ<br />ತಿಳಿಯದಾದ ಜಾಗ ಸೇರೇ<br />ನೀರ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ದುಃಖ ತರವುದು<br />ಹಳೆಯ ಮನೆಯ ತೋಟದಲ್ಲಿ<br />ಮುಳುಗಿ ಹೋದ ಬೊಳು ಮರದಿ ಒಂಟಿ ಕಾಗೆ<br />ಕೂಗುತಿತ್ತು ತಿಥಿಯ ದಿನವ ಹೇಳಲು<br /><br />ಜೋಗದ ಸಿರಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ!!!<br /><br />ಸಾಲದಲ್ಲೆ ಸಸಿಯ ನೆಟ್ಟು<br />ಕಣ್ಣ ನೀರ ಬುಡದಿ ಸುರಿದು<br />ಹತ್ತು ತಿಥಿಯು ಕಳೆದೆ ಹೋಯ್ತು<br />ಹೊಸತು ಬೆಳೆಯ ಕಾಣಲು<br />ಮುಳುಗಿಹೋದ ಹೊಲದಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದ ಹಳ್ಳಿ ಬೆಳಕು<br />ಯಾವ ಪೇಟೇ ಸೇರಿ ಹೋಯ್ತೋ<br />ಯಾರ ಮನೆಯ ಬೆಳಗಲೋ...<br /><br />ಜೋಗದ ಸಿರಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ!!!<br /><br />ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ<br />ತಂತಿ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಬಂತು<br />ಒಮ್ಮೆ ಮಿಂಚಿ ಹಾಗೆ ಹೋಯ್ತು<br />ಆರ್ದ ಗಂಟೆ ನಿಲ್ಲದು; ತಂದೆ ತಿಥಿಗೂ ಬಾರದು.<br />ಚಿಮಣಿ ಬೆಳಕ ಮಬ್ಬಿನಲ್ಲಿ<br />ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕಂದ ಪದ್ಯವೊ೦ದ<br />ಕ೦ಠಪಾಠ ಮಾಡುತಿದ್ದ<br />"ಜೋಗದ ಸಿರಿ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8813772575159650338-4520615659988817845?l=yogeshbhat.blogspot.com' alt='' /></div>Yogesh Bhathttp://www.blogger.com/profile/14376021890735339799noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8813772575159650338.post-22190137500599122202008-05-26T23:17:00.000-07:002008-05-27T03:00:18.668-07:00ಬಿಳಿ ಹಾಲು<br />ಝರಿ ನೀರು<br />ಗಿಳಿ ಹಸಿರು<br />ಶುಭ್ರಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ<br />ನಮ್ಮ "ಮನಸ್ಯಾ"ಕೆ ಹೀಗಲ್ಲ?<br />ನಂಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.<br /><br />ಹುಳಿ ಮಾವು<br />ಸಿಹಿ ಜೇನು<br />ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪ<br />ಮಗೆ-ಮಗೆದು ತಿಂಬ "ದೇಹ"ಕ್ಕೆ<br />ಹಸಿದವರು ಯಾಕೆ ಕಾಣಲ್ಲ?<br />ಇದರ ನಡೆ<br />ಒಂಚೂರು ನಂಗೆ ರುಚಿಸಲ್ಲ.<br /><br />ಬಾನ ಸೂರ್ಯ<br />ಬಿಸೋ ಗಾಳಿ<br />ಹೊತ್ತಿರುವ ಈ ಭೂಮಿ<br />ತಮಗ೦ತ ಏನ ಕೂಡಲ್ಲ.<br />"ಬುದ್ದಿ" ಏನು ಕಲಿಯಿತೋ ಎಂಥೋ<br />ತನ್ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ರೆ<br />ಅದಕೆಂತ ಕಾಣಲ್ಲ.<br />ಬರೀ "ಅಹ೦"ದೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿದೆಯಲ್ಲ.<br /><br />ಎತ್ತರದ ಆ ಗುಡ್ಡ<br />ದಟ್ಟನೆಯ ಈ ಕಾಡು<br />ಸುತ್ತಿರುವ ನೀರ್ಮೋಡ<br />ತ೦ಪೊ೦ದೆ ಸೆಳೆದು ತರುವ೦ತೆ<br />"ಆಲೋಚನೆ"ಗಳ್ಯಾಕೆ ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ?<br />ಪರರ ಜರಿವದ ಬಿಟ್ಟು<br />ಬೇರೆಂತು ಅವಕೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ.<br /><br />ಹಸಿ ಸುಳ್ಳು<br />ಬರೀ ಪಾಪ<br />ಮನಸೊಳಗೆ ಇಣುಕಿದರೆ<br />ಕಶ್ಮಲವೇ ಎಲ್ಲಾ...<br />ಯಾರ ತಪ್ಪೋ -<br />ನನಗ್ಯಾಕೆ ಶಿಕ್ಷೆಯೋ?<br />ಈ ಮರು-ಹುಟ್ಟು, ಮುಕ್ತಿ<br />ಇನ್ಯಾರಿಗೋ??<br />ನನಗ೦ತು ಒಂದೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8813772575159650338-2219013750059912220?l=yogeshbhat.blogspot.com' alt='' /></div>Yogesh Bhathttp://www.blogger.com/profile/14376021890735339799noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8813772575159650338.post-73402276873301797262008-05-01T01:24:00.000-07:002008-05-01T01:35:28.863-07:00ಮೆಲ್ಲನೆ ಹರಿವ ನೀರು<br />ಅಲ್ಲೊಂದು ಬಿಳಿ ಮೀನು<br /> ಜೊತೆಗೊಂದು ಕರಿ ಮೀನು<br />ಬಿಳಿ ಮೀನ್ಗಳಾಟ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಚಂದ<br />ನನ್ನ್ ಕಣ್ಣ ಸೆಳೆದದ್ದು ಕರಿ ಮೀನಿನ೦ದ<br /><br />ಕಲ್ಹತ್ತಿ ಇಳಿವಾಗ, ಗಿಡಸುತ್ತಿ ಬರುವಾಗ<br />ಒತ್ತೊತ್ತಿ ಈಜುವುವು ನವ ಜೋಡಿಯಂತೆ<br />ಹಗಲೆಲ್ಲ ಅಡುವುವು, ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹರಡುವುವು<br />ಇಡೀ ಇರುಳ ಕಳೆಯುವುವು ಬೆಳಗಿನ೦ತೆ<br />ಬಿಳಿ ಮೀನಿಗ೦ತು ಕರಿ ಮೀನಿನದೇ ಚಿ೦ತೆ - ನನ್ನ೦ತೆ<br /><br />ಹಗಲಿರುಳು ಮೈಮರೆತು ಎಡೆಬಿಡದೆ ಕಲೆತಿರುವ<br />ಈ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಬಿಳಿ ಮೀನ ಗು೦ಪೊ೦ದು ಸುತ್ತುವರೆದಿತ್ತು,<br />ಮು೦ದಾಗುವ ಅವಘದವ ನೆನೆದು ನನ್ಮನವು ನಡುಗಿ,<br />ಮೈಯಲ್ಲಾ ಬೆವರಿ ಜೀವಾ ತಾ ಕುಸಿಯತೊಡಗಿತ್ತು.<br />ಪ್ರೆಮಿಗಳ ಬದುಕು ಇನ್ನೆ೦ತೋ ಎಂದು ದಿಗಿಲುಗೊ೦ಡಿತ್ತು <br /><br />ನಲಿವ ಮೀನ್ಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ದಿಗಿಲಿಲ್ಲ,<br />ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ...<br />ನನಗ್ಯಾಕೊ ನನ್ನ ಕರಿಮಿನಿನದೇ ಬಹಳ ಚಿ೦ತೆ<br />ಕೊಳದ ಮೀನ್ಗಳು ಮರುಗಿದವು ಏನೋ ಅರ್ಥವಾದಂತೆ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8813772575159650338-7340227687330179726?l=yogeshbhat.blogspot.com' alt='' /></div>Yogesh Bhathttp://www.blogger.com/profile/14376021890735339799noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8813772575159650338.post-85550192374803815442008-04-24T22:39:00.000-07:002008-04-24T22:56:44.211-07:00ಮುಂಜಾವೇ ಹಂಗ<br />ಕನಸು ಮುಗಿದೊಡನೆ ಬೆಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ಹಿಂಗ<br /><br />ಹಸಿರೆಲೆಯ ಮೊಗ್ಗಿನ್ನೂ ಅರಳಿರಲಿಲ್ಲ,<br />ಮೃದುವಾಗಿ ಎಳೆತಂದು <br />ಮಡಿಲೊತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಕಣ್ಬಿಟ್ಟಾಗ<br />ಮೊಗ್ಗಿರಲಿಲ್ಲ - ಈ ಮುಂಜಾವೇ ಹಂಗ...<br /><br />ತಿರುಗಿ ಮಲಗಿದರೆ ಮನೆ ತುಂಬಾ ಮೊಗ್ಗಿನದೇ ಕಂಪು<br />ಗಮಗಮನೆ ಮೂಗೇರಿ ಮನವನಾವರಿಸಿತ್ತು ತಂಪು<br />ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮೂರೇಗೇಣು; ಎಚ್ಚೆತ್ತು ನೋಡಿದರೆ<br />ಇನಿತು ಕಂಪಿರಲಿಲ್ಲ - ಈ ಮುಂಜಾವೇ ಹಂಗ... <br /><br />ಮೊಗ್ಗು ಚೆಲುವಾಗಿತ್ತು, ಚೆಲುವರಳಿ ಹೂವಾಗಿತ್ತು,<br />ಹೂನೋಟ ನಗುವಾಗಿ, ಆ ನಗುವು ಗುಂಗಾಗಿ, ಇಡೀ ದೇಹ<br />ಹೂವೊಳಗೆ ಹುದುಗಿ ಹೊಗಿತ್ತು. ಹುದುಗಿದ ಕೈಯ<br />ಹರವಿಗೆ ಹೂವೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ - ಈ ಮುಂಜಾವೇ ಹಂಗ...<br /><br />ನನ್ ಜೀವ ಹೂವೇರಿ, ಮನಸು ಮಕರ೦ದವ ಸೇರಿ<br />ಆ ಸುಖವು ಹಣ್ಣಾಗಿ, ಇಡೀ ಹಣ್ಣು ಸಿಹಿಯಾಗಿ, ಬದುಕು<br />ಬಯಸಿದ೦ತಾಗುವ ಮೊದಲೇ ವಿದಿ ತಾನೊ೦ದ ಬಗೆದಿತ್ತು.<br />ಕೈಸಿಗದ ಹೂವು ಮರೆಯಾಗಿ ದೂರ ಸರಿದಿತ್ತು - ಈ ಮುಂಜಾವೇ ಹಂಗ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8813772575159650338-8555019237480381544?l=yogeshbhat.blogspot.com' alt='' /></div>Yogesh Bhathttp://www.blogger.com/profile/14376021890735339799noreply@blogger.com10